Hiking Mount Ainos, An Unforgettable Experience

Twee weken geleden komt mijn stagiaire Julia met de vraag hoe het is om op de top van Mount Ainos te staan. Ik word enthousiast, maar houd me in. “Er is maar een manier om daar achter te komen, en dat is door ‘um’ te beklimmen,” zeg ik met een lach.           

En afgelopen zaterdag is het zover. We vertrekken vanuit Argostoli in alle vroegte met de auto richting de zwarte berg (Monte Nero). Met 1.628 meter de allerhoogste berg van alle Ionische Eilanden. Vaak ligt er begin mei nog sneeuw op de top en in de winter kan het er spoken met windvlagen die in Nederland niet eens voorkomen. Een goede uitrusting is essentieel. Stevige ingelopen wandelschoenen, verschillende lagen kleding die snel op kunnen drogen wanneer ze nat worden. Als het warm is, doe je een laag uit. Verder een goede bescherming tegen de zon, zonnebril en zonnebrand.

Het is een uur rijden, maar de hike van 11 kilometer rondom de top is pittig, dus een goede voorbereiding is essentieel. Julia heeft wat gezonde spannen en is vooral nieuwsgierig. We slaan voldoende water en bananen in en Julia heeft een tonijnsalade gemaakt die later goed van pas zou komen. Langzaam komt de zon op, het is nog redelijk fris, een graad of 15, maar de wind trekt de gevoelstemperatuur omlaag. Het is helder, dat betekent dat de temperatuur sneller daalt, dan op een bewolkte dag. Gemiddeld is dit een graad per 100 meter klimmen, vanwege de hoge luchtvochtigheid wat minder.

Aangekomen op de top, waar de temperatuursensor 12 graden aangeeft, parkeren we de auto aan het begin van het gravel-pad, waar het avontuur begint. Een eerste uitkijkpunt doemt al op na een paar honderd meter. Echter adembenemend, want je hebt een prachtig panoramazicht op het zuiden van Kefalonia en buureiland Zakynthos. Na 5,5 kilometer genieten van de mooiste uitzichten (Ithaca, Lefkada, Meganisi en heel in de verte de hoge bergen op het vasteland), buigen we af en begint een mysterieuze trap zonder einde. Omgevallen bomen en een kudde schapen versperren het pad omhoog in het donkere, Nationale park van Mount Ainos. Creativiteit komt goed uit, er zijn meerder wegen die naar Rome leiden.

De vogels fluiten en bloemen schieten overal als paddenstoelen uit de grond. Eeuwenoude bomen die we passeren, trokken rond 1500 ook al de aandacht van de Venetianen die toen in Kefalonia aan de macht waren. Sterker nog, ze kapten een groot deel, transporteerden de bomen over de Adriatische kust en vervolgens werd Venetië gebrouwd op palen die oorspronkelijk van onze Mount Ainos afkomstig zijn. De hartslag gaat omhoog, maar de sfeer maakt een hoop goed. We komen aan op de kale rug van de berg en komen bij van een zwaar stuk klimmen. De volgende kilometers gaan langzaam verder omhoog en af en toe kijken we over de rand van de berg zo de afgrond in. Op 2/3 afstand is het tijd voor een goede stop om te eten en foto’s te maken. Na een goede pauze, zetten we aan voor het letterlijke hoogtepunt van vandaag: het hoogste punt. Julia had het even zwaar, maar bereikt uiteindelijk met een dikke grijns op haar gezicht de top. Poly orea! https://www.alphacyclingholidays.com/nl/mount-ainos-hike